که از دست رفاقت تیر خورده

                                                  دلم با پای خسته لنگ لنگون

                                                                      تن زخمیشو از کوی تو برده

                                                                                      قدیما مونس و یارش تو بودی

                                                                      ولی حالا دلم تنها ترینه

                                                  چه خوش بودم به حرفای دروغت

                                  که عشق من پناه آخرینه